Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tutorial:Intel Advisor XE 4


Analiza Check Suitability


Check Suitability to trzeci etap projektowania aplikacji, w którym szacowany jest maksymalny wzrost wydajności sekcji kodu źródłowego, w którym dodano annotacje.


Uruchamianie analizy

  1. W Advisor XE Workflow klikamy Check Suitability
  2. Uruchamiamy analizę klikając Button 5.png Collect Suitability Data lub wybierając File > New > Start Suitability Analysis

W trakcie wykonywania analizy, podobnie jak w przypadku Survey Target wyświetlana jest godzina rozpoczęcia analizy oraz czas jaki upłynął od jej rozpoczęcia. Po zakończeniu analizy zebrane dane wyświetlane są w zakładkach Suitability Report oraz Summary.


Interpretacja rezultatów

Po zebraniu odpowiednich danych przez narzędzia wykonujące analizę Check Suitability wyświetlone zostaje następujące okno:

Adv res cpu 4.png

W górnej części zakładki Suitability Report wyświetlane są dane dotyczące maksymalnego przyspieszenia programu (Maximum Program Gain For All Sites) obliczanego na podstawie przyspieszenia wszystkich obszarów, które chcemy zrównoleglić, platformy sprzętowej, modelu programowania równoległego oraz liczby logicznych CPU w systemie. Wszystkie znalezione w aplikacji obszary oznaczone annotacjami wyświetlone zostają na liście.

  1. Wybieramy interesujący nas obszar, dla którego chcemy oszacować wydajność (w przypadku niniejszej instrukcji mamy możliwość wybrania tylko jednego)
  2. Z listy platform sprzętowych (Target System) wybieramy CPU
  3. Z listy wspieranych modeli programowania równoległego (Threading Model) wybieramy standard, który wykorzystany zostanie do zrównoleglenia aplikacji. W przypadku niniejszej instrukcji wykorzystany zostanie standard OpenMP
  4. Z listy CPU Count wybieramy liczbę odpowiadającą ilości logicznych procesorów w systemie. W przypadku niniejszej instrukcji wybieramy ilość CPU równą 8


Po wyborze interesującego nas równoległego regionu w dolnej części okna w zakładce Site Performance Scalability wyświetlane są informacje na jego temat. Zamieszczony wykres przedstawia graficzną ilustracje wzrostu wydajności dla wybranego z listy regionu. Oś X reprezentuje maksymalny wzrost wydajności aplikacji przy wybranej liczbie CPU przedstawionej na osi Y. Wykres zawiera również trzy strefy określające wzrost wydajności:

  • czerwoną – niski wzrost wydajności,
  • żółtą – średni wzrost wydajności,
  • zieloną – wysoki wzrost wydajności.

Obok grafu zawarte są informacje o ilości iteracji pętli w wybranym obszarze oraz średnim czasie trwania jednej iteracji. Suwaki pozwalają użytkownikowi eksperymentować z liczbą iteracji oraz czasem jej trwania, dzięki czemu możliwe jest zbadanie wydajności modelowanego regionu przy danej liczbie iteracji o danym czasie trwania. Runtime Modeling przedstawia listę zmian, które wpływają na wydajność aplikacji. Rekomendowane zmiany oznaczone są w kolumnie (Gain Benefit if Checked). Zakładka Site Details dostarcza informacje na temat annotacji w wybranym z listy obszarze (informacje o ilości instancji oraz minimalnym, średnim i maksymalnym czasie trwania pojedynczej instancji).

  1. W przypadku analizowanej aplikacji, zmianą przynoszącą największą korzyść jest Task Chunking, wobec tego zaznaczamy ją


Po wybraniu Task Chunking wskaźnik na wykresie zmienił położenie. Zmianie uległy również wartości przedstawiające wpływ obszaru na wydajność aplikacji, czas obliczeń zrównoleglonego obszaru oraz jego przyspieszenie. Maksymalny wzrost wydajności dla całej aplikacji, po zastosowaniu powyższych zmian wzrósł do 7.95x.

  1. Przechodzimy do zakładki Summary
Adv res cpu 5.png

W zakładce Summary pojawiła się sekcja Maximum program gain. Zawiera ona informacje o maksymalnym wzroście wydajności, wybranej przez nas liczbie CPU oraz wybranym modelu programowania równoległego. Poniżej znajduje się lista znalezionych regionów równoległych. Zawiera ona nazwę regionu, jego maksymalne przyspieszenie oraz informacje o błędach współbieżności. Na tym etapie projektowania w kolumnie Correctness Problems nie ma żadnych informacji o błędach współbieżności. Kliknięcie wartości w kolumnie Maximum Site Gain otwiera zakładkę Suitability Report.



< Wstecz

Dalej >